Veel gestelde vragen

Hoe kan ik moeilijke dingen vertellen aan mijn kind?

Mijn man is niet de vader van mijn zoon (5 jaar). Wat is de beste leeftijd om mijn zoontje daarvan op de hoogte brengen?

Eerlijk duurt het langst

Het is een oude wijsheid, maar ze heeft nog niks van haar kracht verloren: eerlijk duurt nog altijd het langst. Het is om verschillende redenen aan te raden om je kind de waarheid te vertellen. Een ideale leeftijd bestaat eigenlijk niet. 

Als volwassene hebben we vaak de neiging om onze kinderen af te schermen van de waarheid. We willen hen beschermen omdat we denken dat de waarheid te pijnlijk is of omdat ze er nog niet klaar voor zijn. Toch is het niet kennen van die waarheid vaak moeilijker om te dragen. Het gevaar bestaat dat het klein beetje dat hij heeft opgevangen een eigen leven gaat leiden in zijn fantasie. 

Bovendien zal je kind zich aangesproken en gewaardeerd voelen als individu als hij van jou de waarheid hoort. Dat beschermt ook jullie vertrouwensband. Zo vermijd je ook dat hij via een andere weg geconfronteerd zou worden met verhalen die niet stroken met wat de werkelijke situatie. Weten dat je omgeving je in vertrouwen genomen heeft, maakt je dus sterker.

Hoe pak je het aan?

Het is een goed idee de informatie die je je kind gaat meedelen, wel aan te passen aan zijn/haar niveau. Dat betekent dat je rekening kan houden met de leeftijd en het ontwikkelingsniveau van je kind: wat begrijpt je kind en wat nog niet? Probeer je in te leven in je kind en zijn/haar leefwereld. 

Jonge kinderen kunnen abstracte taal nog niet goed begrijpen, bij je zoon kan je dus best moeilijke of vage woorden vermijden. Kies liever voor concrete, simpele woorden en houd het kort en duidelijk. Probeer niet rond de pot te draaien of het onderwerp lang in te leiden. Kinderen voelen dan aan dat er iets ernstig staat te gebeuren, maar geraken overspoeld, verward en zelfs angstig door de veelheid aan informatie.

Je hoeft je kind niet alle informatie in één keer te vertellen. Geef het tijd om deze bijzondere boodschap te laten 'binnenkomen'. Geef je kind mee dat jullie er nadien op kunnen terugkomen en dat het bij jou terecht kan met zijn gevoelens en vragen.  

Hoe gaat je kind reageren?

De reactie van je kind valt niet te voorspellen. Het is best mogelijk dat hij flink schrikt, verdrietig reageert of zelfs boos wordt. Soms reageren kinderen anders dan je zelf zou verwachten; voor sommigen brengt een moeilijke boodschap opluchting, bijvoorbeeld omdat het twijfels of onzekerheden wegneemt. Kinderen vangen vaak meer op dan je denkt en kunnen ons soms verrassen met inzichten die we van hen nog niet verwachten. Evengoed kan het zijn dat je kind heel onverschillig lijkt te reageren.

Dit vraagt van jou een zekere alertheid om te blijven openstaan, ook voor vragen van je kind die je helemaal niet verwacht, of die het niet mondeling stelt maar die je opmerkt in zijn/haar gedrag of spel. Is je zoon bijvoorbeeld bijzonder nieuwsgierig en stelt hij vragen als ‘lijk ik dan op mijn vader?’. Of is hij eerder boos en voelt hij zich in de steek gelaten? Help je kind te verwoorden hoe hij zich voelt. 

De vaders

Niet alleen jij, je kind maar ook de beide ‘vaders’ verdienen ruimte. De biologische papa heeft nu eenmaal een plekje in het leven van je kind, zelfs al is dat enkel in figuurlijke zin. Je kind de kans geven om daar onbevangen mee om te gaan, is een mooi geschenk dat je hem kan geven. Tegelijk is het ook belangrijk om zijn biologische papa een realistisch plekje te geven, zodat je kind hem noch gaat ophemelen noch gaat afkraken. En ook je man verdient ruimte: hij is immers de echte opvoeder van je kind.

22/10/2015

Reageer

By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.

Niet gevonden wat u zocht? We helpen je graag verder.